Jednostka do peronów niskich serii EN71


GALERIA - KLIKNIJ ZDJĘCIE ŻEBY WEJŚĆ


W 1976 roku Pafawag Wrocław na bazie doświadczeń z produkowanymi już od roku 1962 jednostek serii EN57, stworzył wersje czterowagonową z dodatkowym drugim członem silnikowym. Nowe jednostki zbudowane z myślą o lini Kraków-Zakopane oznaczono symbolem EN71. Od jednostek serii EN57 odróżniało je poza dodatkowym członem wyposażenie przedziałów pasażerskich w stojaki na narty. Początkowo seria EN71 liczyła sobie 20 egzemplarzy, wszystkie zbudowane w roku 1976 i były eksploatowane wyłącznie na lini Kraków-Zakopane. W kolejnych latach Pafawag nie produkował już więcej jednostek serii EN71, jednak mimo to do dnia dzisiejszego seria ta rozrosła się do 51 egzemplarzy. Jak do tego doszło ? Otóż z uszkodzonych (w wyniku spalenia, wypadków itp.) członów jednostek serii EN57 zaczęto składać jednostki czterowagonowe które jednocześnie otrzymywały oznaczenie serii EN71 i kolejne numery inwentarzowe. Dzięki temu jednostki serii EN71 zaczęły obsługiwać pociągi na innych 'górskich' trasach takich jak Wrocław-Szklarska Poręba czy Tarnów-Krynica. Oprócz typowo 'górskich' tras jednostki tej serii zaczęły pojawiać się także w innych rejonach polski m.in. w trójmieście. Ponieważ jednostki od numeru 021 były składakami większość z nich nie była wyposażona w stojaki na narty (poza pewnymi wyjątkami np. EN71-043). Na początku lat 90-tych wiele jednostek tej serii włączono do sieci pociągów pospiesznych i uzyskały one nowe malowanie oraz w zależności od regionu zmodernizowane wnętrze. Takimi przykładami były pociągi 'Szrenica' z Wrocławia do Szklarskiej Poręby (zupełnie nowe malowanie jednostki EN71-043 niespotykane na żadnej innej, przez niektórych zwane 'Apteka' ze wzgędu na biało niebieskie malowanie, oraz nowy wystrój wnętrza z miękkimi materiałowymi obiciami siedzeń), czy kilka jednostek z Suchej Beskidzkiej czy Trójmiasta (również nowe sposoby malowania składu, i nowe wnętrze, włącznie z zabudową pierwszej klasy i przedziału barowego w miejscu jednego z przedziałów służbowych). Podsumowując można stwierdzić że przez 31 lat eksploatacji tych jednostek zmieniało się nie tylko ich przeznaczenie, początkowo tylko obsługa pociągów osobowych na Zakopiance, później także obsługa pociągów pospiesznych nawet w Olsztynie czy Elblągu. Ale zmieniał się przede wszystkim ich wygląd, gdyż w tym czasie wyodrębniło się conajmniej kilkanaście sposobów malowania. Na dzień dzisiejszy większa część serii jest nadal w użytkowaniu, i można je spotkać w rejonie Zakopianki, Wrocławia i Trójmiasta (SKM). A biorąc pod uwagę fakt że spółki SKM Warszawa, SKM Gdynia i Koleje Mazowieckie mają braki taborowe, spodziewać się można kolejnych egzemplarzy.


Model : EN71
Oznaczenie fabryczne : 5Bh - wagon sterowniczy, 6Bh - wagon silnikowy
Liczba wyprodukowanych egzemplarzy : (52) 20 (oryginalne) +31 (EN71-21..51 przebudowane z EN57) +1(EN71-100 jednostka KM przebudowana z jednostki sprowadzonej z Słoweni)
Układ wagonów w zespole : r+s+s+r
Układ osi : 2 2+BoBo+BoBo+2 2
Moc godzinna : 1480 kW
Moc ciągła : 1160 kW
Maksymalna prędkość : 225 km/h
System zawieszenia silników : tramwajowy "za nos"
Przekładnia : 70:19
Maksymalna siła pociągowa : 196.53 kN
Średnica kół napędnych :1000 mm
Średnica kół tocznych : 940 mm
Rodzaj sterowania : ukrotniony
Liczba miejsc w zespole : 880
Liczba miejsc siedzących : 288 (EN71-01...020 - 264)
Napięcie rozrządu : 110 V
System hamulca : elektropneumatyczny Oerlikona
Całkowita długość : 86840 mm
Baza wózka : 2700 mm
Rozstaw osi skrajnych wagonu silnikowego : 18570 mm
Rozstaw osi skrajnych wagonu doczepnego : 17600 mm
Silniki trakcyjne : 8 szt. LKf-450 145 kW
Masa służbowa wagonu silnikowego : 55.5 t
Masa służbowa wagonu doczepnego : 35.5 t
Masa służbowa całego EZT : 182 t
Sterowanie ukrotnione : do 3 jednostek (możliwe łączenie z jednostkami EN57, ED72)