Lokomotywa pasażerska serii EP02


GALERIA - KLIKNIJ ŻEBY WEJŚĆ


Tuż po drugiej wojnie światowej Polska praktycznie nie posiadała lokomotyw elektrycznych. O ile na pozostałych szlakach nie były niezastąpione o tyle na lini średnicowej w Warszawie z jej długim tunelem były koniecznością ze względu na bardzo duże zadymienie podczas przejazdu przez niego lokomotyw spalinowych nie wpominając parowozów. A ponieważ polski przemysł zniszczony przez wojne nie był w stanie w krótkim czasie uruchomić produkcji niezbędnej aparutury elektrycznej, postanowiono zakupić ją za granicą i na jej bazie zbudować lokomotywy w kraju. Zakupiono więc w Wielkiej Brytani 8 kompletów silników elektrycznych (każdy po 4 silniki) wraz z niezbędną aparaturą, takich samych jak w przedwojennych lokomotywach EL.100 (później EP01) i EL.200. Projekt lokomotywy oznaczonej początkowo serią E110 (a następnie E02 i EP02) powstał w latach 1950-51 w Centralnym biurze konstrukcyjnym przemysłu taboru kolejowego w Poznaniu. Produkcje w 1951 roku powierzono dla Wrocławskiego Pafawagu który w latach 1953-54 zbudował 7 sztuk. Ósmy ostatni egzemplarz został dostarczony w 1957 roku już z silnikami polskiej produkcji, identycznymi jak w lokomotywach 3E (ET21). Lokomotywy tej serii stacjonowały początkowo w lokomotywowniach Łódź Olechów i Warszawa Ochota prowadząc głównie pociągi pospieszne na liniach Warszawa-Kutno/Łódź oraz Łódź-Gliwice. Następnie w latach 1969-70 po zakupie większej liczby lokomotyw elektrycznych pojazdy tej serii zostały przeniesione do lokomotywowni Dębica gdzie prowadziły głównie pociągi osobowe na liniach do Krakowa oraz Przemyśla. W roku 1971 ze względu na bardzo złe własności biegowe podczas jazdy z większymi prędkościami, prędkośc dla tej serii zmniejszono do 70 km/h. Przez krótki okres lokomotywy EP02 jeździły z taką prędkością po czym jeszcze w 1971 roku, cała seria została wycofana z ruchu. Ponieważ ich stan techniczny nie był najgorszy, zostały one w kilku miejscach użyte jako stacjonarne agregaty do ogrzewania wagonów na stacjach postojowych. I w takiej roli przetrwały ponad 20 lat, dzięki czemu do dnia dzisiejszego zachowały się aż trzy egzemplarze.


Model : EP02
Producent : Pafawag Wrocław 1953-56
Inne oznaczenia : E110, E02, (fabryczne oznaczenie 1E)
Ilość zbudowanych egzemplarzy : 8
Prędkość konstrukcyjna : 100 km/h
Masa służbowa : 81 t
Moc godzinna : 1648 kW
Moc ciągła : 1352 kW
Przekładnia (stosunek liczby zębów) : 69:22=3.13
System zawwieszenia silników : tramwajowy "za nos"
Średnica kół : 1220 mm
Długość całkowita : 15 m
Wysokość : 4511 mm
Rozstaw osi w wózku : 2.8 m
Całkowity rozstaw osi : 10.25 m