Lokomotywa towarowa serii ET42


GALERIA - KLIKNIJ ZDJĘCIE ŻEBY WEJŚĆ


W roku 1978 w trakcie produkcji serii ET41 zakupiono w Nowoczerkawskiej fabryce lokomotyw 50 lokomotyw dwuczłonowych opartych na konstrukcji radzieckich lokomotyw serii WŁ10 i WŁ11. Rozmowy o zakupie były prowadzone od roku 1973, jednak ze względu na inną skrajnie oraz rozstaw toru na kolejach radzieckich konieczna była znaczna przebudowa, w szczególności układu jezdnego. W wyniku tych działań pierwsze lokomotywy nowej serii ET42 trafiły do Polski w roku 1978. Jednak gdyby przebudowa nie była potrzebna to lokomotywy te trafiłyby pewnie do Polski jeszcze przed rokiem 1976 (czyli rokiem ukończenia prac nad lokomotywą 203E - ET41), i to pewnie one otrzymałyby oznaczenie ET41. Cała seria została dostarczona do Polski do roku 1982, i mimo wielu uproszczeń w stosunku do pierwowzoru okazała się bardzo dobrym zakupem, bo przez wszystkie lata wyrobiła sobie renome najbardziej niezawodnej serii lokomotyw elektrycznych na PKP. Nie licząc wypadków chyba nie zdarzyło się aby lokomotywa ET42 o własnych siłach nie doprowadziła składu pociągu do stacji docelowej. Od samego początku cała seria przewidziana była przede wszystkim do prowadzenia bardzo ciężkich pociągów towarowych na magistrali węglowej gdzie prowadziła pociągi o masie dochodzącej do 3600 t, a dzięki możliwości zabudowy sprzęgu samoczynnego masa pociągów mogła być teoretycznie zwiększona do 4000 t, co na PKP było najlepszym wynikiem. Największa w historii PKP jest też moc lokomotywy, czyli 4480 kW. Wszystkie lokomotywy były od razu kierowane do lokomotywowni Zduńska Wola Karsznice i przez wszystkie lata eksploatacji była ona jedynym miejscem ich stacjonowania. Do roku 2002 lokomotywownia w Karsznicach miała również monopol na ich naprawy, gdyż w tym właśnie roku po raz pierwszy lokomotywy serii ET42 zostały skierowane do naprawy w ZNTK Gdańsk. Mimo swoich wielu zalet lokomotywy te mają jednak swoje wady. Najważniejszą z nich jest fakt że w przeciwieństwie do serii ET40 i ET41 nie ma możliwości rozdielenia poszcególnych członów w taki sposób aby powstały dwie lokomotywy o mniejszej mocy. Jednak jest to wada która jest także zaletą, gdyż w odróżnieniu od lokomotyw ET40 i ET41 w obrębie całej serii wszystkie lokomotywy są znormalizowane dzięki czemu można bez problemu mieszać człony od różnych lokomotyw (co może się przydać w przypadku chęci zbudowania jednej lokomotywy z dwóch ocalałych członów różnych lokomotyw po wypadku). Do dnia dzisiejszego nadal można spotkać w ruchu 46 lokomotyw serii ET42 (4 szt. skasowano po wypadkach), a dzięki niewielkiej awaryjności można im wróżyć dalszych wiele lat służby. Ostatnią ciekawostką jest przedstawiony przez ZNTK Poznań w kooperacji z firmą Sigma projekt zmodernizowanej lokomotywy ET42M, w której zastosowano mocniejsze silniki trakcyjne (łączna moc wzrosła do 4800 kW) nieco zmieniono układ jezdny oraz przebudowano kabine (oczywiście są to na razie projekty na papierze). Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat lokomotyw serii ET42, to zapraszam do odwiedzenia strony http://jastrzab.lhs.pl/ gdzie znajdziesz bardzo szczegółowy opis tej serii


Model : ET42
Oznaczenie fabryczne : 112E ??
Liczba wyprodukowanych egzemplarzy : 50
Układ osi : BoBo+BoBo
Moc godzinna : 4840 kW
Moc ciągła : 4480 kW
Maksymalna prędkość : 100 km/h
Liczba silników trakcyjnych : 8
Typ i parametry silników trakcyjnych : NB508A, 560 kW
System zawieszenia silników : tramwajowy za nos
Przekładnia (stosunek liczby zębów) : 86:25
Maksymalna siła pociągowa : 490.33 kN
Średnica kół lokomotywy : 1250 mm
Rodzaj sterowania : indywidualny
Napięcie rozrządu : 110 V
Nacisk osi na szyne : 201.04 kN
Masa służbowa : 164 t
System hamulca : Oerlikona + hamulec elektrodynamiczny
Całkowita długość : 30.88 m
Rozstaw osi skrajnych : 25200 mm
Baza wózka : 3080 mm