Lokomotywa uniwersalna serii EU11


GALERIA - KLIKNIJ ŻEBY WEJŚĆ


W związku z planowanym podniesieniem prędkości na Centralnej Magistrali Kolejowej do 200 km/h, oraz brakiem w PKP lokomotyw przystosowanych do takiej prędkości PKP podjeła w połowie lat 90-tych XX wieku próby przystosowania posiadanego taboru, oraz zakupu nowych lokomotyw. Niestety próby przystosowania do tego celu lokomotyw EP09 nie zakończyły się pomyślnie, więc w 1996 roku podjęto z firmą Adtranz rozmowy w sprawie zakupu nowych lokomotyw. Kontrakt zakładał że PKP kupi od firmy Adtranz 50 elektrycznych lokomotyw o prędkości konstrukcyjnej 220 km/h i mocy 6 MW. Ponieważ modernizacja trasy E20 szła w tym czasie pełną parą, postanowiono że część lokomotyw zostanie zbudowana jako dwusystemowe na napięcie stałe 3kV i napięcie przemienne 15 kV (16 i 2/3 Hz). Co umożliwiało wykorzystanie tych lokomotyw z pociągami EC rel. Warszawa - Berlin na całej trasie. Ostateczny kontrakt zakładał że Adtranz dostarczy PKP 42 lokomotywy jednosystemowe serii EU11, oraz 8 lokomotyw dwusystemowych serii EU43. Lokomotywy te w porównaniu z nawet najnowocześniejszymi uwcześnie na PKP lokomotywami serii EP09 czy EM10 były o niebo lepszą konstrukcją. Ich uniwersalna charakterystyka trakcyjna umożliwiała jazde z pociągami pasażeskimi o masie 600 ton z prędkością 200 km/h, z pociągami o masie 800 ton z prędkością 160 km/h, a z pociągami towarowymi o masie 1200 ton z prędkością 140 km/h lub pociągiem o masie 2200 ton z prędkością 100 km/h. Były one wyposażone w najnowsze nowinki techniczne, takie jak sterowanie tyrystorowe, w pełni skomputeryzowana, mająca możliwość hamowania elektrodynamicznego (w tym wypadku silniki trakcyjne pracują jako prądnica, i zwracają wyprodukowany prąd do sieci trakcyjnej). Niestety początkowo w 2000 roku ze względu na opóźnienia w produkcjii PKP odstąpiła od zakupu lokomotyw, jednak Adtranz produkował je nadal i zbudował wszystkie 50 lokomotyw. Przez pewien czas lokomotywy jeździły w ramach testów z pociągami pasażerskimi jako druga lokomotywa (byćmoże również z pociągami towarowymi) oraz na torze doświadczalnym pod Żmigrodem. Posiadały nawet namalowane na bocznej ścianie logo PKP, oraz naniesione oznaczenia serii EU11 i EU43. Niestety problemy finansowe w latach 2001 i 2002 dały o sobie znać, i lokomotywy te jednak nigdy nie stały sie własnością PKP. Po wielu negocjacjach Adtranz wycofał się z kontraktu z PKP i ostatecznie lokomotywy serii EU11 trafiły do Włoch gdzie na kolei państwowej FS pracują do dziś jako seria E405. Co prawda lokomotyw tych w Polsce obecnie nie ma ale mimo to zapisały się w historii polskich kolei, do dziś wśród osób interesujących się koleją krąży powiedzenie "w lutym" co ozncza nigdy. Wzieło się to stąd że władze PKP mimo że wiedziały już że lokomotyw tych nie kupią to nadal podawały do publicznej wiadomości że lokomotywy pojawią się na polskich torach w lutym (2002 roku). Kto wie jak potoczyłyby się dalsze losy PKP i ogólnie polskiej kolei gdyby zakup tych lokomotyw jednak się powiódł. Więcej na temat lokomotyw serii EU43 znajdziesz TUTAJ


Model : EU11
Oznaczenie fabryczne : 113E
Liczba wyprodukowanych egzemplarzy : 42 (niestety nigdy nie weszły na stan PKP)
Układ osi : BoBo
Prędkość konstrukcyjna : 220 km/h
Maksymalna prędkość eksploatacyjna : 200 km/h
Napięcie zasilania : 3 kV (2-3.6 kV)
Moc ciągła : 6000 kW
Siła pociągowa przy rozruchu : 280 kN
Moc hamowania rekuperacyjnego : 6000 kW
Moc hamowania oporowego : 2640 kW
Masa służbowa : 82 t
Długość ze zderzakami : 19400 mm
Szerokość nadwozia : 2950 mm
Baza wózka : 2650 mm
Baza lokomotywy : 11400 mm
Średnica kół : 1100 mm
Silniki trakcyjne : 4 szt. asynchroniczne trójfazowe ASIA7065
Moc silnika trakcyjnego : 1530 kW częstotliwość znamionowa 55.8 Hz
Masa silnika trakcyjnego : 2300 kg
Przełożenie przekładni głównej : 1:3.65